«لغت نامه دهخدا»
[نَ / نِ یِ گُ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) غنچهء گل || گل : گردون بنای حسن ترا بر زمین گذاشت روزی که رنگ خانهء گل را بهار ریخت دانش (از آنندراج ||) گلخانه جایی که در آنجا گل بعمل می آورند.