خانه نشین

«لغت نامه دهخدا»

[نَ / نِ نِ] (نف مرکب) آنکه در خانه نشیند || معزول منعزل بیکار از شغل دولتی بیکار از عمل || منزوی عزلت گزین : هرکه چون سایه گشت خانه نشین تابش ماه و خور کجا یابد ابن یمین || مغضوب.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر