«لغت نامه دهخدا»
[نَ / نِ یِ نُهْ دَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) دنیا روزگار (ناظم الاطباء) کنایه از دنیا آمده بدین تعبیر که زمین را افلاک محیط است و فلک نه است و در هر فلک دری است (از آنندراج ||) قالب آدمی (ناظم الاطباء) خانه کنایه از وجود آدمی و نه کنایه از نه سوراخ است که دو سوراخ چشم و دو سوراخ گوش و دو پردهء بینی و یک دهان و دو سوراخ سفلی (آنندراج).