«لغت نامه دهخدا»
[نَ / نِ کُ] (نف مرکب)خانه بربادده خانه برانداز، خانه خراب کن خراب کنندهء خانه : منجنیقی بود بزیور و زیب خانه ویران کن عیال فریب نظامی.