خانه ویران کن

«لغت نامه دهخدا»

[نَ / نِ کُ] (نف مرکب)خانه بربادده خانه برانداز، خانه خراب کن خراب کنندهء خانه : منجنیقی بود بزیور و زیب خانه ویران کن عیال فریب نظامی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر