خانی

«لغت نامه دهخدا»

شود|| « خان لنجان » که شهری است در نواحی اصفهان( 1) (از انساب سمعانی) رجوع به « خان لنجان » (ص نسبی) منسوب به 2) را گویند (از برهان قاطع) (آنندراج) (ناظم الاطباء): این عمارت و قلعه خانی است نه رعیتی || منسوب به )« خان » منسوب به خانگی اهل خانه ضد بیگانه، ج، خانیان : من رفتم سوی هرات و چنان گمان میبرم که دیدار من با تو و خانیان بقیامت ،« خانه » افتاد (تاریخ بیهقی) و حکم تأدیب و تحریک از غارت حله و استخراج اموال مصادره فرمود و بخانیان امان داد (از تاریخ سلاجقهء کرمان محمد بن ابراهیم ||) سلطنت متعالی (برهان قاطع) ( 1) - صاحب معجم البلدان این محل را موضعی بفارس می آورد ( 2) - مقصود از خان رئیس قبیله و امیر است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر