«لغت نامه دهخدا»
از قراء خلاط « خاوران » [وُ] (اِخ) محمد بن محمد خاورانی مکنی به ابوالحسن یکی از فضلای قرن ششم هجری است که از قریهء برخاست یاقوت میگوید: من مسموعاتی از او بخط فرزندش یافتم که امضای ابومحمدبن ابی الحسن بن محمد بن محمد خاورانی نوهء نظام الملک را داشت و آنچه بنظرم رسید او جماعتی از ائمهء مشهور را دیده که از آن جمله اند در نیشابور شیخ الدین ابی محمد عبدالجباربن بیهقی خواری که از او حدیث شنیده است و از او ابوالحسن عبدالغفار فارسی و ابوعبدالله محمد بن فضل فراوی حدیث کرده اند او میگوید بسن چهارسالگی ابو حامد غزالی را درک کردم و نیز ابوالقاسم محمد بن عمر زمخشری را ملاقات شنیدم او به ابوبکر محمد بن یوسف بن ابی بکر اربلی در ایام ملک ناصر صلاح الدین و چند « مفصل » و « کشاف » کردم و از او کس دیگر اجازه داد تصانیف او به این نام اند: 1- کتاب التلویح فی شرح المصابیح 2- کتاب الشرح والبیان 3- کتاب شرح حصار الایمان 4- کتاب سیر الملوک 5- کتاب بیان قصهء ابلیس با پیغمبر(ص) 6- کتاب نقاوه در فرائض 7- کتاب النخب و النکت در فرائض 8- کتاب القواعد و القوائد فی النحو 9- کتاب نخبه الاعراب 10 - کتاب الادوات 11 - کتاب التصریف و غیر آن (از یاقوت در معجم البلدان).