«لغت نامه دهخدا»
[لِ] (اِ) خسرودارو است و آنرا خولنجان هم می گویند و آن بیخی باشد دوائی گویند که باز آشیان خود را از آن سازد چه در وقت بچه از آشیان بازداشتن در آشیان آن باز بیابند و بسیار آورند (از برهان قاطع) (آنندراج) خسرودارو (ذخیرهء خوارزمشاهی) رجوع به خولنجان شود.