«لغت نامه دهخدا»
(نف، ق) در حال خاییدن : برفتم دست و لب خایان که یارب چه تب بود اینکه در جانان اثر کردخاقانی گفت نی من خود پشیمانم از آن دست خود خایان و انگشتان گزانمولوی.