خاین

«لغت نامه دهخدا»

[یِ] (ع ص)( 1) خیانت کننده دغل ناراست نااستوار (ناظم الاطباء) (غیاث اللغات) (مهذب الاسماء) رجوع به خائن شود : برسد به شما خاینان آنچه مستوجب آنید (تاریخ بیهقی) ز خاین دور باش ای دوست هموار که خاین را نباشد دین بیکبارناصرخسرو بتضریب نمام خاین بنای آن [ دوستی ] خلل پذیرد (کلیله و دمنه) ( 1) - ثلاثی مجرد آن اجوف واوی است ولی در اطلاق فارسی زبانان خاین نیز آمده است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر