«لغت نامه دهخدا»
[خَ ءِ] (ع ص) پاره پاره( 1) قطعه قطعه تکه تکه منه: ثوب خبائب( 2)؛ ای ثوب مقطع (از اقرب الموارد) (از تاج العروس) (از متن است ( 2) - در این ترکیب موصوف مفرد و وصف جمع است و علت آن تعداد « یایی » اللغه) (از معجم الوسیط) ( 1) - اصل آن اجزاء موصوف است (از اقرب الموارد).