«لغت نامه دهخدا»
[خُبْ با] (اِخ) بن الارت بن جندله بن سعدبن خزیمه بن کعب بن سعدبن زیدبن مناه بن تمیم التمیمی بعضی او را خزاعی آورده اند مکنی به ابو عبدالله او از اسیران دورهء جاهلی است که در مکه فروخته شد و مولای ام انمار خزاعی است ولی نظر بعضی بود ابن سعد میگوید او در مکه فروخته شد و سپس با بنی « سابقین اولین » خلاف آنست خباب از هم پیمان های بنی زهره و از است باوردی میگوید خباب بسال ششم (بعثت) اسلام آورد و اول « مستضعفین » زهره هم پیمان گشت و از نخستین مسلمانان و از کس است که اسلام خود را آشکار کرد و در این راه رنج فراوان کشید طبری میگوید انتساب او به بنی زهره از آن است که آل سباع از هم پیمان های عمروبن عبد عوف بن عبدالحارث بن زهره اند و سباع بن ام انمار خزاعی از آل سباع است او حاضر همهء جنگها بود و پیغمبر بین او و جبیربن عتبک برادری انداخت او راوی پیمبر است و از او ابوامامه و پسرش عبدالله بن خباب و ابومعمر و قیس بن ابی حارم و مسروق و دیگران روایت میکنند طبرانی از طریق زیدبن وهب روایت کرد چون علی از صفین برمیگشت بر خباب « رحم الله خبابا اسلم راغباً و هاجر طالعاً و عاش مجاهداً وابتلی فی جسمه اموا و لن یضیع الله اجره » : قبر خباب گذشت و گفت شاهد واقع بدر و بعد آن بود و بکوفه فرود آمد و در سال 37 ه ق بدانجا درگذشت ابن حبان اضافه میکند که چون علی بوقت باز گشت صفین بر قبر او گذشت بر قبر او نماز گزارد و دربارهء سال مرگ او گفته اند که در 19 ه ق بدرود حیات گفته است آمده و در آنجا تصریح شده است که « صحیحین » ولی قول اول صحیح است باری او در جاهلی شمشیرگر بود و این مطلب در خباب در آخر عمر به مرض صعب دچار آمد و از خدا مرگ خواست مسلم از طریق قیس بن ابی حازم روایت میکند که ما بر خباب وارد شدیم و او خود را داغ میکرد و گفت اگر نهی رسول خدا از خودکشی نبود من هر آینه مرگ خود را بدست خود فراهم می آوردم او اول کسی است که در ظهر کوفه مدفون شد طبری با سندی که در دست دارد و از علقمه بن قیس نخعی است ( و او از ابن خباب روایت میکند عمر او را 63 سال می آورد (از اصابه قسم 1 ص 101.