«لغت نامه دهخدا»
[خَ رَ / رِ] (ص) چست و چالاک و جلد و هوشیار در کارها (برهان قاطع) (ناظم الاطباء) (آنندراج) (فرهنگ جهانگیری) (فرهنگ رشیدی)( 1) (فرهنگ ضیاء) (از انجمن آرای ناصری) گربز باهوش ج، خبارگان : برفت بردمشان یکدو منزل و همه را بکشت و دشمن دین را بکشت باید زار خبارگان صف پیل آن سپه بگرفت نفایگان( 2) را پی کرد و خسته و افکار فرخی (از انجمن آرای ناصری) فلک روغن گری گشته ست ما را بکار خویش در جلد و خباره( 3) ز ما اینجا همی گنجاره ماند چو روغن برگرفت از ما از اشتباهات فرهنگ جهانگیری است و یحتمل « خاء » دانسته و گفته است « جیم » عصاره ناصرخسرو ( 1) - فرهنگ رشیدی آنرا به امالهء آن باشد ( 2) - نفایه مقابل خباره است (از آنندراج) (از انجمن آرای ناصری) ( 3) - مصحّح برهان قاطع کلمهء « جبیره » خبیره را ممال آن میداند.