«لغت نامه دهخدا»
[خَ تُلْ جَ] (اِخ) نام صحرائی است میان حرمین شریفین یعنی بین مکه و مدینه این ناحیه را خبت هم میگویند (از منتهی الارب) (از معجم البلدان یاقوت) و رجوع به خبت شود.