«لغت نامه دهخدا»
[خَ جَ بَ] (اِخ)( 1) نام بقیعی است موسوم به بقیع الخبجبه و ذکر آن در سنن ابی داود آمده است و نیز نام درختی است بدانجا که بهر دو معنی مورد بحث « خبخبه » نام آن محل را بخود گرفته (از یاقوت در معجم البلدان) ( 1) - در منتهی الارب و آنندراج کلمهء یاقوت آمده است شاید این دو مصحف یکدیگر باشند رجوع به خبخبه شود.