«لغت نامه دهخدا»
[خَ بَ بُ دَ] (مص مرکب)اطلاع دادن مطلبی بگوش کسی رساندن با خبر کردن : خبر بردند شیرین را که فرهاد بماهی حوضه بست و جوی بگشادنظامی خبر برد صاحب خبر نزد شاه که مشتی ستمدیدهء دادخواهنظامی تنی چند از گرانجانان که دانی خبر بردند سوی شه نهانینظامی گفتمش بگذار تا باردگر روی شه بینم برم از تو خبرمولوی ای پیک نامه بر که خبر میبری بدوست یالیت اگر بجای تو من بودمی رسول سعدی ای برق اگر بگوشهء آن بام بگذری جایی که باد زهره ندارد خبر بری سعدی (طیبات) خبر که می برد امشب رقیب مسکین را که سگ بزاویهء غار در نمی گنجد سعدی (طیبات) مدام این دو چون حاجبان درند ز سلطان بسلطان خبر می برند سعدی (بوستان) بذوالنون خبر برد از ایشان کسی که بر خلق رنجست و سختی بسی سعدی (بوستان) الا که می برد خبر بشهر من دیار من که پاره پاره شد تن جوان گلعذار من ||؟ نمامی کردن سخن چینی کردن سعایت کردن || پیغام بردن پیغام گزاردن.