«لغت نامه دهخدا»
[خَ بَ دِهْ] (نف مرکب، اِ مرکب)پیغام آور پیغام آورنده || آنکه خبر دهد آنکه حادثه ای را دیده و نقل کند آنکه حادثه ای را بدیگران رساند : خبردهی به بر خسرو آمد و گفتا که تیز گشت یکی جنگ تنگ را بازار فرخی آن خبرده مرا تضرع کرد که مرو مر مرا بزی و بمانفرخی.