خبرگزار

«لغت نامه دهخدا»

[خَ بَ گُ] (نف مرکب) آنکه اطلاعات لازم را برای روزنامهء می برد یا می نویسد یا تلگراف می کند (یادادشت بخط مؤلف) آنکه برای مؤسسات پخش خبر کسب خبر می کند و آنرا بدست آن مؤسسه می سپارد، مخبر || مُنهی : از من خدایگان همه شرق و غرب را در ساعت این خبر بگزار ای خبرگزار منوچهری || راوی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر