خبر یافتن

«لغت نامه دهخدا»

[خَ بَ تَ] (مص مرکب) مطلع شدن پی بردن اطلاع حاصل کردن معلوم کردن (آنندراج)( 1) : برستم چنین گفت کافراسیاب چو از تو خبر یافت اندرشتابفردوسی خبر یافتم از فریدون و جم وزآن نامداران به هر بیش و کمفردوسی جز آن نیابد از آن راز کس خبر که دلش ز هوش و عقل درین راه راهبر دارد ناصرخسرو چنانکه شابه آنگاه خبر یافت کی بهرام ببادغیس رسیده بود (فارسنامهء ابن بلخی ص 98 ) چو خاقان خبر یافت از کار او بر آراست نزلی سزاوار اونظامی از آن گنج پنهان خبر یافتند بدیدار گنجینه بشتافتندنظامی مهین بانو چو زین حالت خبر یافت بخدمت کردن شاهانه بشتافتنظامی بزرگ امید ازین معنی خبر یافت مه نو را بخلوت جست و دریافت نظامی سعدی از بارگاه صحبت دوست تا خبر یافتست بیخبرست سعدی (خواتیم) خبر یافت گردنکشی در عراق که می گفت مسکینی از زیر طاق سعدی (بوستان) آنگه خبر یافت که آفتاب بر کتفش تافت (گلستان سعدی) چو از کار مفسد خبر یافتی ز دستش برآور چو دریافتی سعدی (بوستان) رقیبان خبر یافتندش ز درد دگرباره گفتندش میگوید این مصدر به معنی مطلق معلوم کردن است « غوامض سخن » اینجا مگرد سعدی (بوستان) ( 1) - صاحب آنندراج بنقل از بی آنکه از کسی اخبار واقع شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر