«لغت نامه دهخدا»
[خُ بُ زُلْ مَلْ لَ] (ع اِ مرکب)نانی است که بر روی سنگ سرخ کردهء با اخگر پزند و مشهور به نان سنگ (= شاید سنگک مصطلح امروزیها) است (از تحفهء حکیم مؤمن).