خبنداه

«لغت نامه دهخدا»

[خَ بَ] (ع ص) جاریه خبنداه( 1)؛ دختر تمام ساق و تمام اندام فربه و گران سرین (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء ||) ساق خبنداه؛ ساق گرد و پرگوشت (از منتهی الارب) ج، خبندیات، خباند ( 1) - این کلمه صفتی است که همواره با موصوف خود می آید یعنی هیچگاه تنها استعمال نمیشود و بجای موصوف نمی نشیند.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر