«لغت نامه دهخدا»
[خَبْوْ] (ع مص) فرو مردن آتش (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (متن اللغه) (معجم الوسیط) (تاج العروس||) فروخوابیدن جنگ (از منتهی الارب) (اقرب الموارد) (متن اللغه) (تاج العروس) منه: خبت الحرب خبواً || چیزی از شدت افتادن چیزی از حدت افتادن (از منتهی الارب) (اقرب الموارد) منه: خجت الحده || پنهان کردن || خریدن کودک (تاج المصادر بیهقی).