خبی ء

«لغت نامه دهخدا»

[خَ] (اِخ) نام موضعی است بنزدیک ذی قار و در آنجا بنوبکربن وائل در واقعهء ذی قار( 1) بزیان عجمان کمین کردند و وجه از معجم البلدان یاقوت) ( 1) - یکی از جنگهای بین ایرانیان و عربان است ) « کانهم اختبؤوا فیه » تسمیهء آن خببی ء از آنست زیرا.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر