«لغت نامه دهخدا»
[خُ بَ] (اِخ) ابن عبدالرحمن بن ادرک وی از راویان ضعیف حدیث است و نام حقیقی او حبیب است نه خبیب (از لسان المیزان ج آمده: خبیب بن عبدالرحمن استاد مالک و محدث بوده است « منتهی الارب » 2 ص 394 ) در.