«لغت نامه دهخدا»
متعدی میشود به « باء » [خَ دَ]( 1) (مص مرکب) آگاه بودن واقف بودن مطلع بودن آگهی داشتن اطلاع داشتن ( 1) - این مصدر با این صورت: فلانکس خبیر به آن امر بود و یا خبیر بودن بفلان امر و امثال آن.