«لغت نامه دهخدا»
[خِ] (ع اِ)( 1) خَتْنَه (از منتهی الارب) عمل ختنه کننده (از متن اللغه (||) اِ) موضع قطع از شرم مرد یا زن (از منتهی الارب) (متن اللغه ||) دعوت برای ختان (از متن اللغه ||) آنچه در ختنه ببرند از مرد و زن (از مهذب الاسماء (||) مص) تطهیر (یادداشت La circoncision - ( بخط مؤلف) ختنه کردن (مصادر زوزنی) ( 1.