ختت

«لغت نامه دهخدا»

[خَ تَ] (ع مص) فتور بدن و سستی آن (از منتهی الارب) (معجم الوسیط) (اقرب الموارد) سستی و کوفتگی که انسان در بدن خود می یابد( 1) (از متن اللغه) ( 1) - عبارت متن اللغه در اینجا چنین است: الفتور و الوهن یجده الانسان فی البدن.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر