«لغت نامه دهخدا»
[خُ] (ع اِ) تپاله( 1) (یادداشت بخط مؤلف) گوه گاو( 2) (دهار) آنچه از فضولات در بطن جانوران است( 3) (از تذکرهء ضریر Bouse - ( انطاکی ص 140 ) سرگین و از مطلق آن مراد سرگین گاو است (از تحفهء حکیم مؤمن) اخثا رجوع به اخثا شود ( 1 2)) - عبارت ضریر انطاکی در اینجا چنین است: هو ما فی بطون الحیوان من الفضلات فان خرج ) - La fiente du boeuf (3 بارادته فروث.