«لغت نامه دهخدا»
[خَ ج ج] (ع مص)( 1) در میان فنون بسواری زیاد پرداختن: خج( 2) القوم؛ اکثروا فی فنونهم الرکوب (از متن اللغه ||) یورتمه - ( 1) - فعل ثلاثی مجرد آن از باب ضرب یضرب است ( 2) - اخبج نیز بدین معنی است ( 3 ) ( رفتن( 3) (دزی ج 1 ص 352 Trotter.