خجادک

«لغت نامه دهخدا»

( [خَ دَ] (اِخ) شهرکی است بامنبر از حدود بخارا جایهایی آبادان و با کشت و بزر بسیار( 1) (از حدود العالم چ دانشگاه ص 106 1) - ظ  همان خجاده است رجوع به خجاده شود ).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر