«لغت نامه دهخدا»
[خَ / خِ لَ زَ دَ / دِ](حامص مرکب) حالت خجالت زده: حسین از روی خجالت زدگی نتوانست غذا بخورد فلانی بر اثر خجالت زدگی دیگر روی دیدار آنها ندارد.