خجالت زده

«لغت نامه دهخدا»

- (1) ( [خَ / خِ لَ زَ دَ / دِ] (ن مف مرکب) شرم زده شرمسار آنکه خجالت کشیده آنکه خجالت بر او حادث شده شرمگین( 1 خجالت دادن همواره از طریق کسی بر کسی دیگر بعمل می آید آنکه عمل خجالت دادن بر او واقع شده گاه در واقع از این عمل خجالت میکشد یعنی صورت نفسانی خجالت بر او دست می یابد و گاه بظاهر خجالت میکشد ولی واقعاً ازین عمل منفعل نمیشود لغت خجالت زده در وقت اطلاق شامل هردو حالت میشود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر