«لغت نامه دهخدا»
[خُ] (اِ) آواز و صدای هر چیز را گویند (از برهان قاطع) (از فرهنگ جهانگیری) (آنندراج) (انجمن آرای ناصری) : چو بانگ خجاو آید او را بگوش ز بس هیبت از مغزها رفت هوش سراج الدین راجی (از آنندراج).