خجره

«لغت نامه دهخدا»

- (1) ( [خَ رَ] (ع اِ) پهنا و گشادگی سر کوزهء دسته دار( 1 (||) ص) کنیزک گشاده شرم (از متن اللغه) (از تاج العروس)( 2 عبارت تاج العروس و متن اللغه در اینجا چنین است: سعه راس الحُبّ الحب = الجَره و الجره = اناء من خزف له بطن کبیر و عروتان و فم واسع ( 2) - در متن اللغه آمده است: الامه الواسعه و هی تصغر، در تاج العروس آمده است: نقل از ابن الاعرابی است: الخجیره و هی الواسعه من الاماء.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر