«لغت نامه دهخدا»
[خُ جَ تَ / تِ سُ] (اِ مرکب) سروش خجسته فرشتهء مبارک قدم هاتف مبارک : یکایک بیاید خجسته سروش بسان پری پلنگینه پوشفردوسی بفرمان یزدان خجسته سروش مرا روی بنمود در خواب دوشفردوسی درود آوریدش خجسته سروش کزین بیش مخروش و باز آر هوش فردوسی سحرگه مرا چشم نغنود دوش ز یزدان بیامد خجسته سروشفردوسی.