«لغت نامه دهخدا»
[خَ جَ] (ع مص) از قیل و قال افتادن و سست شدن بواسطهء حیا یا احساس ذلت و خواری (از متن اللغه)( 1) شرمگین شدن (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) استحیاء و شرم کردن از فعلی که شخص انجام داده است (از متن اللغه)( 2) استحیاء (از معجم الوسیط ||) سرگشته و بیخود گردیدن از شرم (از منتهی الارب) دهش و تحیر من الاستحیاء (از متن اللغه) تحیر و اضطراب از حیاء (از اقرب الموارد ||) در وحل فروماندن شتر (از منتهی الارب) بگل فروماندن شتر و متحیر گردیدن او (از متن اللغه||) بگل فروماندن هر حیوانی و متحیر گردیدن او (از معجم الوسیط ||) گران گشتن بار بر حمل کننده || دراز و پیچیده گشتن گیاه (از منتهی الارب) (از متن اللغه) (از اقرب الموارد ||) پرعلف شدن بیابان (از اقرب الموارد ||) خدوک شدن در کار بر کسی و ندانستن بیرون شدن از آن (از منتهی الارب) (از متن اللغه) (از معجم الوسیط) (از اقرب الموارد ||) زیاد شدن مگس بیابان و نبات (از متن اللغه ||) نابسامان شدن و پیچیده شدن و تا خوردن جل حیوان بر پشت آن بواسطهء بزرگی || تاخوردن و نابسامان شدن لباس بر پوشنده بواسطهء بزرگی (از معجم الوسیط) (از متن اللغه ||) فیریدن از نعمت (از منتهی الارب) سرکشی کردن بر اثر غنا و دارایی ( از متن اللغه) (از اقرب الموارد ||) فاسد شدن شیئی (از اقرب الموارد) (از معجم الوسیط ||) بستوه آمدن (از منتهی الارب ||) سرکشی کردن (از متن اللغه)( 3 ||) سستی کردن از جستجوی رزق (از منتهی الارب) (از اقرب 1) - عبارت متن اللغه در اینجا چنین است: خجل فلان؛ استرخی حیاءً او ذله ) ( الموارد ||) کهنه شدن لباس (از معجم الوسیط)( 4 و بنظر صاحب متن اللغه معنای اصلی کلمه همین است ( 2) - در متن اللغه چنین آمده: استحیا من فعل فعله ( 3) - عبارت متن اللغه در اینجا چنین است: خجل فلان، اشر و بطر ( 4) - عبارت معجم الوسیط چنین است: خجل الثواب؛ اخلق.