«لغت نامه دهخدا»
[خُ فَ] (ن مف مرکب) آفریدهء خدا چیزی که در طبیعت است بی آنکه دست بشر بدان راه یافته و آن را تغییری داده باشد خام دست ناخورده غیرمصنوع طبیعی : اگر گویم هزارهزار من بسنگ بزرگ زر خداآفریده بود که زیادت بود و ده چندین از زرهای دیگری (اسکندرنامه نسخهء خطی سعید نفیسی) در آن گوهرین گنج بن ناپدید بدی خایهء زر خداآفریدنظامی.