«لغت نامه دهخدا»
[خُ کَ دَ] (مص مرکب)تشبه بخدا پیدا کردن || پادشاهی کردن سلطنت کردن حکومت کردن دست استیلا داشتن : بر آفاق کشور، خدائی کنی جهان در جهان پادشائی کنینظامی.