«لغت نامه دهخدا»
[خُ بَ دَ / دِ] (اِخ) وی چهارمین پادشاه از خاندان صفویست که فرزند شاه طهماسب اول و نوهء شاه اسماعیل اول بوده بسال 985 ه ق پس از برادرش تکیه بر اورنگ شاهی زد، ولی بواسطهء ضعف و ناتوانی نتوانست کاری کند و آنچه انجام میافت، بدست فرزند اکبرش حمزه میرزای صفوی بود بدوران او سپاه عظیمی ترک از طرف سلطان مرادخان ثالث پادشاه عثمانی بسوی ایران آمد و پس از جنگهای سخت و خونین شهرهای تبریز و شروان و تفلیس و نواحی دیگری بتصرف نیروی عثمانی درآمد و چون حمزه میرزا کشته شد، سپاه ایران بکلی شکست خورد و وضع داخلی ایران نیز بهرج و مرج افتاد تا آنکه فرزند دوم او شاه عباس اول از خراسان بپایتخت آمد و بجای پدر زمام امور را بدست گرفت سلطان خدابنده نیز به اندک مدتی پس از آن درگذشت (از قاموس الاعلام ترکی ج 3) رجوع به سلطان محمد صفوی در این لغت نامه شود.