خداخوان

«لغت نامه دهخدا»

[خُ خوا / خا] (نف مرکب)خدایادکننده خداخواننده (|| اِ مرکب) انگشت سبابه (از ناظم الاطباء) انگشت شهادت (آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر