«لغت نامه دهخدا»
[خِ / خَ] (ع اِ) شکاف و گشادگی از زمین( 1) (از معجم البلدان) : ترقی و یرفعها السراب کانها من عم موثب اوضناک خداد از ابوداود که شتر باربری را وصف میکند( 2)(از معجم البلدان) ( 1) - عبارت یاقوت چنین است: خداد بکسر اوله و یروی بفتحها العله من الخد و هو الشق من ارض ( 2) - عبارت یاقوت چنین است: قال ابوداود: یصف حمولا.