«لغت نامه دهخدا»
[خُ] (صوت یا ق مرکب)( 1) برای خدا از بهر خدا (آنندراج) بجهت خدا محضاً لله (یادداشت بخط مؤلف) : دل میرود ز دستم صاحبدلان خدا را دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا حافظ ( 1) - این کلمه قیدی است بحذف فعل عامل آن.