خداگیری

«لغت نامه دهخدا»

[خُ] (حامص مرکب)گرفتاری به عذاب خدای بدبختی دچارشدگی بغضب الهی نامساعدی روزگار.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر