خداونده

«لغت نامه دهخدا»

[خُ وَ دَ / دِ] (اِ مرکب) صاحب خداوند مالک : گروهی خداوندهء چارپای گروهی خداوند کشت و سرایفردوسی چنان باشد که در زمین مردمان و بر چه ویران بنا می افکنی باری بنا چنان افکن که اگر خداونده بیاید و آنرا ویران کند، چوبی بماند که با خود ببری (کتاب المعارف) آن خرک را اگر جامه و یا بارش فروگیرند جفته درانداختن گیرد، اما از خداونده نجهد (کتاب المعارف ||) آقا مولی بزرگ : جاه و مال می طلبی اگر از بهر آن می طلبی تا خداونده باشی، محال می طلبی زیرا که چندین هزار آدمی خداونده نشدند تو نیز هم نشوی (کتاب المعارف).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر