«لغت نامه دهخدا»
[خُ وَ دَ / دِ] (اِ مرکب) صاحب خداوند مالک : گروهی خداوندهء چارپای گروهی خداوند کشت و سرایفردوسی چنان باشد که در زمین مردمان و بر چه ویران بنا می افکنی باری بنا چنان افکن که اگر خداونده بیاید و آنرا ویران کند، چوبی بماند که با خود ببری (کتاب المعارف) آن خرک را اگر جامه و یا بارش فروگیرند جفته درانداختن گیرد، اما از خداونده نجهد (کتاب المعارف ||) آقا مولی بزرگ : جاه و مال می طلبی اگر از بهر آن می طلبی تا خداونده باشی، محال می طلبی زیرا که چندین هزار آدمی خداونده نشدند تو نیز هم نشوی (کتاب المعارف).