خدره

«لغت نامه دهخدا»

[خَ دِ رَ] (ع ص، اِ) خرمای نارسیده که از درخت افتد (از ناظم الاطباء) (از منتهی الارب) (از لسان العرب ||) مؤنث خَ دِر (از اقرب الموارد) رجوع به خدر شود (|| ع ص) نعت است مر عضوی یا حسی که بخواب رفته (منتهی الارب) یقال: اعضاء خدره؛ عضوهای بخواب رفته (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد ||) نعت است شب تاریک را یقال: لیل خدره؛ شب تاریک || نعت است شب نمناک را (از منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر