«لغت نامه دهخدا»
[خِ مَ وَ دَ] (مص مرکب) بندگی کردن طاعت کردن از در تکریم و تعظیم و نماز درآمدن : خدمتش آرد فلک چنبری بار دهد رأفت خدمتگرینظامی || عرضه کردن آنچه از سر بندگی و اخلاص و ارادت کرده شده است : نگویم خدمت آوردیم و طاعت که از تقصیر خدمت شرمساریم سعدی (طیبات).