خدمتکاری

«لغت نامه دهخدا»

[خِ مَ] (حامص مرکب) عمل خدمتکار پرستاری چاکری نوکری (ناظم الاطباء) وَصافَه ایضاف (منتهی الارب) بندگی کنیزی غلامی : من بنده در مراسم خدمتگاری و لوازم حق گزاری تقصیر و غفلت جایز نداشته ام (سندبادنامه ص 280 ) روی را بسپیده و غازه نیاز و اخلاص بیارای و پای را بخلخال خدمتکاری آراسته گردان (کتاب المعارف ||) وزارت (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر