خدمتگری

«لغت نامه دهخدا»

[خِ مَ گَ] (حامص مرکب)خدمت کاری حالت خدمتگر عمل خدمتگر : ولیکن بخدمتگری هفت سال کمربسته باید بفرخنده حال شمسی (از یوسف و زلیخا) سرای ملک بخدمتگریست بر درگاه سوزنی تو به همهء کویها فرودویدی از مقامری و قلاشی و خدمتگری (کتاب المعارف) کنون کآمدی وین خبر شد عیان بخدمتگری چون نبندم میاننظامی خدمتش آرد فلک چنبری بازرهد ز آفت خدمتگرینظامی همان خان خانان بخدمتگری جریده بهمراهی و رهبرینظامی کنیزان چابک غلامان چست بهنگام خدمتگری تندرستنظامی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر