خدمتگزار

«لغت نامه دهخدا»

[خِ مَ گُ] (نف مرکب) نوکر چاکر (از ناظم الاطباء) خادِم پرستار پرستنده : اینم قبول بس که بمیرم بر آستان تا نسبتم کنند که خدمتگزار اوست سعدی (بدایع) چو خدمت گزاریت گردد کهن حق سالیانش فرامش مکن سعدی (بوستان) بشستند خدمتگزاران شاه سر و تن بحمامش از گرد راه سعدی (بوستان ||) در تداول امروز، مستخدمین جزء خدمتکاران مرد در دستگاههای دولتی || مهربان مشفق || حاضر و آمادهء بخدمت (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر