«لغت نامه دهخدا»
[خُ مَ] (ع اِ) سپیدی ساق گوسپند و بز کوهی و سپیدی در سیاهی و سیاهی در سپیدی ساق آنها نزدیک خردگاه (از منتهی الارب) (از لسان العرب) (از قاموس) (از تاج العروس).