«لغت نامه دهخدا»
[خَ دَ اَ کَ] (نف مرکب)آنکه خدنگ افکند آنکه تیر اندازد تیرافکن تیرانداز خدنگ انداز : پیاده سپر در سپر آخته خدنگ افکن از پس کمین ساخته اسدی (گرشاسب نامه) ز شست خدنگ افکنان خاست جوش کمان گوشه ها گشت همراز گوش اسدی (گرشاسب نامه).